Desde o 2 de agosto de 2026 as regras de transparencia da Lei de IA da UE pasan do papel á práctica. Pero os rótulos visibles van tardar en verse.
Se pensabas que o aviso de «isto está feito con IA» era cousa de boa vontade, o calendario europeo ten novidades. O 2 de agosto de 2026 comezaron a aplicarse as obrigas de transparencia do artigo 50 da Lei de IA, as que afectan a chatbots, a contido xerado ou manipulado e aos deepfakes.
Segundo a Comisión e os medios que cubriron a data, as regras son catro. Os sistemas que falan directamente cunha persoa deben deixar claro que hai unha máquina ao outro lado. Quen ofrece ferramentas xerativas debe marcar as súas saídas en formato lexible por máquina: imaxe, audio, vídeo e texto.
Quen ten que dicir que
A terceira obriga recae en quen publica: os deepfakes teñen que declararse. E a cuarta afecta a textos xerados con IA que se publican para informar o público sobre asuntos de interese xeral, salvo que unha persoa os revisase e asumise a responsabilidade editorial.
Hai excepcións. A axuda de edición habitual, como a corrección de ortografía ou gramática, non entra. E o contido claramente fantástico non conta como deepfake: o exemplo da Comisión é a xente voando.
Por que verás poucas etiquetas
Segundo Notebookcheck, a marca lexible por máquina non é o mesmo que unha icona visible, e os sistemas xerativos que xa estaban no mercado antes do 2 de agosto teñen ata o 2 de decembro de 2026 para cumprir. A Comisión ofrece ademais tres iconas voluntarias dentro do código de prácticas, aínda que usalas non basta, por si soas, para cumprir.
As sancións por incumprir a transparencia poden chegar a 15 millóns de euros ou ao 3 % da facturación global, segundo esa mesma crónica. En Alemaña, a Axencia Federal de Redes será a autoridade central e vai habilitar un punto para denunciar posibles incumprimentos.
A nosa lectura
Para unha axencia, a mensaxe é concreta. Se usas IA para xerar ou retocar vídeo, imaxe ou voz que pode parecer real, hai que rotulalo e deixar claro quen se encarga. Se o fas para un cliente, convén que o contrato diga quen marca e quen etiqueta.
A nosa opinión: o prazo de graza non é unha invitación a esperar. Quen se organice agora terá o traballo feito cando as plataformas empecen a esixir os marcadores. E quen agarde, vai ter que improvisar con présa.
